Lax fyrir ofan Faxa í Tungufljóti í Biskupstungum

15.12.2005

Nú síðustu ár hefur verið ræktun með laxaseiði og sleppingar í Tungufljóti í Biskupstungum og hefur það starf skilað frábærum árangri. Nú í fyrsta skipti mun laxastigin vera opin í fossinum Faxa og er því greið greið fyrir laxinn upp á efra svæði þar sem silungsveiðin hefur verið allsráðandi. Lax-a´ehf ætlar að selja á þetta svæði hræódýrt eða aðeins 2.800.- krónur og er hægt að nálgast veiðileyfin beint á vefnum www.agn.is ..

Tungufljót í Biskupstungum er glæsilegt veiðisvæði sem vert er að prófa þar sem vænir silungar eru til staðar og nú ekki síst í fyrsta skipti , töluverð laxavon...

Hér að neðan ætla ég að láta fylgja pistil sem okkur barst í fyrra frá Ólafi Magnússyni sem gerði góðan túr í Tungufljótið eins og margir fleiri í fyrra sumar.

Tungufljót í Biskupstungum

Ég er nú kannski ekki rétti maðurinn til að skrifa um þetta veiðisvæði, en ég fór þarna í fyrsta sinn til veiða, núna í vikunni.  Ég get þó skrifað um fyrstu upplifun mína af svæðinu í þessari veiðiferð.  Við fórum saman tveir, byrjuðum seint og hættum snemma, en náðum að kíkja á nokkra veiðistaði á þessum tíma.  Veiðisvæðið er geysistórt en við settum niður fyrir okkur áætlun, ákváðum að byrja í neðri hlutanum, í nágrenni við gömlu brúnna nokkru fyrir ofan fossinn Faxa (Vatnsleysufoss) og enda á efri hluta svæðisins í kringum Geysi.

 Það er glampandi sól og stillt veður, en heldur kalt.  Það hefur sennilega verið næturfrost í norðanáttinni, en sólin vermir og hlýjar og gleður geðið.  Þegar við rennum yfir gömlu brúnna sjáum við að aðrir hafa greinilega haft svipaðar áætlanir og við, því nokkrir voru við veiðar neðan brúar og nokkrir einnig skammt fyrir ofan brú.  Þarna er mikið vatn, hyldjúpt og alls ekki hægt að vaða þar. Við keyrum rólega áfram inn sveitina og ráðum ráðum okkar.  Nú sjáum við Einholtslækinn og ákveðum að skoða hvernig landið liggur þar sem hann rennur í Tungufljót.  Þar sem lækurinn rennur út í Tungufljót er sleppitjörn.  Hún var reyndar tóm þegar við vorum þarna og vatnið rann frjálst í gegnum hana.  Vatnið í læknum var svolítið litað, hver svo sem ástæðan er fyrir því, en það er veiðilegt á að sjá, allra neðst í læknum og einnig þar sem hann rennur út í fljótið.

Þetta er fyrsta veiðiferð sumarsins hjá okkur báðum, svo það tekur svolítinn tíma að koma sér af stað.  Fara í vöðlur, setja saman stangir, tína allar græjurnar úr veiðitöskunni í vasana og svo framvegis.  Ég ákvað að nota sjöuna mína og þegar ég sá allt þetta vatn og fann kuldann í loftinu ákvað ég að nota sökklínu.  Þegar allt var komið saman, átti aðeins eftir að velja flugu.  Ég var þó eiginlega búinn að því á leiðinni, það kom eiginlega bara ein til greina við þessar aðstæður.  Það var Kötturinn, en hnýttur í Mickey Finn litunum.  Ég geng út á nefið fyrir neðan sleppitjörnina og kasta yfir að hinum bakkanum.  Það er alls ekki slæmt fyrsta kastið síðan í fyrra-haust. 

Ég dreg fluguna hratt inn, færi mig aðeins neðar og kasta aftur.  Tveim köstum síðar er tekið hraustlega í fluguna, það er fiskur!  Ég þreyti fiskinn, legg hann varlega við hlið veiðistangarinnar til að lengdarmæla og ljósmynda, en sleppi honum síðan aftur.  Lengdin var 47 cm. og myndin er meðfylgjandi. Ég varð svolítið hissa, því þetta er eiginlega mun meira en ég átti von á.  Ég reiknaði ekki með neinum afla á þessum slóðum í fyrstu heimsókn, við þessar aðstæður.

Ekki gerðist mikið í Einholtslæknum eftir þennan fisk, nema að menn komu til að vinna við sleppitjörnina og veiðimaður kom til að kíkja á okkur, og sennilega til að veiða þarna líka.  Við ákváðum því að skoða efri hluta svæðisins nánar.  Þetta er í raun afskaplega fallegt veiðisvæði.  Nokkrar ár eru á efri hluta svæðisins, eitthvað sem hentar öllum, því hægt er að finna flestar gerðir af veiðistöðum.  Tungufljótið svona mikið og straumþungt, með flúðum og lygnupollum á milli.  Almenningsá er minni, en rennur þó straumþung og ákveðin niður nokkurn bratta, amk ofan þjóðvegar þar sem ég skoðaði hana.  Beiná skoðuðum við ekki, fannst hún vera of lítil, en með henni má þó ganga bæði ofan og neðan þjóðvegar til að skoða nánar.  Laugaá, sem rennur í Almenningsá eins og Beiná, vakti athygli okkar og eyddum við því sem eftir var dagsins að skoða hana.  Við ókum upp í Helludal og stoppuðum bílinn á bakka árinnar.  Fengum okkur kaffisopa og fylgdumst með ánni, án þess þó að sjá nokkuð líf.  Áin er mjög falleg og veiðileg þar sem hún hlykkjast niður dalinn og þar skiptast á stuttir strengir og litlir hyljir, hrein unun að kasta flugunni á þessa á.

Við skiptum liði, ég fór upp eftir og veiðifélaginn niður eftir.  Þegar ég gekk fram á árbakkann sá ég strax hvar þokkalegur fiskur synti niður hylinn fyrir framan mig.  Hann hafði greinilega séð mig áður en ég sá hann og vildi hann ekkert taka, enda synti hann strax úr sjónmáli.  Ég veiddi mig hinsvegar upp þessa fallegu á, en það var orðið erfiðara en um morguninn, því norðanáttin var orðin ákveðnari en áður og stóð beint á móti köstum mínum.  Ég hætti því fljótlega og keyrði niður að veginum til að taka á móti veiðifélaganum.  Hann var hinn ánægðasti, hafði sett í ágætan urriða á flugu sem er oftast kölluð Guðmann.  Þegar hér var komið sögu ákváðum við að pakka saman og keyra í bæinn, enda ánægðir með daginn.

Tungufljót í Biskupstungum er stórt og viðamikið svæði og auðveldlega hægt að komast að nokkrum stöðum akandi, en ætli maður að skoða allt svæðið, er ekki um annað að ræða en að ganga.  Það er gaman að ganga þarna um, gróðursælt með bökkum ánna, kjarr og annar gróður sem gerir umhverfið fallegt, en þar er líka hvönn, sem getur seint talist mikill vinur veiðimanna.  Veiðimenn ættu að passa sig á girðingum sem eru víða við árnar og gaddavír sem sumstaðar er nánast falinn við árbakka og jafnvel úti í ánum.  Þar sem bæir og umhverfi allt er snyrtilegt er þetta eittvað sem landeigendur gætu haft í huga.  Fuglalíf virðist vera nokkuð, lóur komnar á kreik og einn spóa sáum við, auk fleiri fugla.  Í efri hlutanum var töluverð umferð bæði akandi og gangandi fólks á vegunum, en ekki urðum við varir við umferð fólks við árnar, hvernig sem því verður háttað síðar, þegar ferðamannatíminn er kominn á fullt.

Nú þegar ég hef skoðað svæðið gróflega, er ljóst að í næstu ferð mun ég velja úr og einbeita mér að ákveðnum hluta svæðisins og skoða það nánar, frekar en að þvælast á milli eins og við gerðum núna, þó slíkt sé nauðsynlegt þegar verið er að kynna sér staðhætti.  Ég mæli hiklaust með að menn prófi að fara í Tungufljótið til að renna fyrir silung, án þess þó að gera sér of miklar vonir um mikinn afla.  Þó gæti verið að takan færi af stað þegar loft- og vatnshitinn hækkar.

Ég þakka fyrir mig,

Ólafur Magnússon

Til baka Senda grein Prenta greinina