Fréttasafn
Um sumarmįl.
Mįnudagur ķ sķšustu viku vetrar. Magnśsmessa hin fyrri. Messudagur til minningar um Magnśs heitinn Erlingsson jarl ķ Orkneyjum. Hann dó 16. aprķl 1115. Lķklega var hann drepinn en žaš uršu örlög flestra höfšingja į žeim tķma. Hann žótti mikiš góšmenni og var tekinn ķ tölu dżrlinga, daušur.
Sól skein ķ heiši uppśr sjö ķ morgun žegar ég og tķkin héldum af staš ķ morgungöngu. Žaš var logn. Svartžrösturinn söng eins og sagt er en var ķ raun aš lįta vita af sér og rįšleggja öšrum fišurfénaši aš halda sig fjarri sķnu hreišri og yfirrįšasvęši. Sumir fuglasérfręšingar halda žvķ fram aš ķ raun sé žetta ekki söngur heldur skammir og ljótur munnsöfnušur til aš hręša ašra žresti svo žeir komi ekki of nęrri.
Hvaš um žaš. „Söngurinn“ er fallegur og bętir miklu viš fegurš himinsins į svona morgni.
Veišitķmi minn nįlgast óšum žó ašrir hafi byrjaš 1. aprķl. Fyrsta maķ hefst veišitķmi sumarsins. Žį fer ég ķ Selvog og sveifla flugustönginni viš Hlķšarvatn. Stundum kemur fyrir ķ žessum feršum aš svo er kalt og vott aš illa er veišandi. Ég er ekki mikill vosbśšarveišimašur. Vil helst aš mér lķši vel viš veišina. Žegar lofthiti er rétt yfir frostmarki og vindurinn gnaušar žar aš auki žį er ekki skemmtilegt aš veiša. Sultardropi į nefi og tįr renna undan gleraugunum. Žį er betra aš halda sig innan dyra ķ ylnum frį ofninum og ręša mįlin og vona aš vind lęgi og sólin sżni sig. En svo eru góšu dagarnir eins og ķ fyrra aš hlżtt var ķ vešri og svo gaman aš seint gleymist. Śtlitiš er gott nś. Vešurspekingar spį sušlęgum vindum og hlżnandi vešri. Vonandi rętist žaš žó erfitt sé aš spį, sérstaklega um framtķšina.
Ekkert lįt er į veišidellunni. Žetta er stórmerkilegt. Ķ meira en fimmtķu įr hef ég stundaš veiši meš flugustöng af brennandi įhuga. Ekkert lįt er į žessu. Veišidellan minnkar ekkert žó aldurinn fęrist yfir og žrekiš minnki. Eini vandinn er hve sumariš er stutt og margt sem tefur frį veišinni. Lķklega er žessi veiki ólęknandi. Eina bótin er aš žetta er eina žekkta veikin sem sannarlega bętir heilsuna.
Ķ maķ, jśnķ og jślķ į ég nokkra veišidaga viš Hlķšarvatn. Vatniš er enn minn ašalveišistašur eins og žegar ég var ungur. Og ekki mį gleyma Žingvallavatni og Öfugsnįša. Žar hef ég marga bleikjnuna fengiš Įšur fyrr fór ég hvert sumar noršur ķ Mżvatnssveit til veiša ķ Laxį en nś er svo komiš aš sś veiši er oršin of dżr meš skyldufęši og gistingu og öšru rugli. Ég fór sķšast 1999 ķ Laxįrdalinn og veiddi ķ tvo daga. Žaš kostaši meš öllu rśmlega sextķu žśsund. Ekki veit ég hvaš veršiš er nś.
Laxveišileyfi keypti ég sķšast 1992. Žį var veršiš oršiš slķkt aš ekki var verjandi aš endurtaka leikinn. Ekki hefur žetta lękkaš. Venjulegir ķslendingar eiga žess ekki lengur kost aš veiša ķ laxįm landsins į góšum tķma vegna dżrleika žeirra. Veišileyfi hafa hękkaš um nęrri 100% į sķšustu fimm įrum.
Žetta skiptir mig svosem ekki miklu mįli. Žaš er svo gaman aš veiša silung į flugu aš ekki er nein naušsyn aš veiša lax. Silungsveiši hefur hvort eš er veriš mitt ašalsport sķšan ég var krakki. Og bleikjan ķ Hlķšarvatni į ekki sinn lķka žegar sį gįllinn er į henni.
En hvenęr skildi silungsveišin verša of dżr venjulegum mönnum. Vonandi veršur žaš aldrei en blikur eru į lofti.
Žaš er nś žaš.
21. aprķl 2007
G.H.
