Fréttasafn
Haustþankar.
Fyrsti dagur vetrar. Logn og heiðríkja, frost tvær gráður. Unaðslegt haustveður. Klukkan er gengin í tíu. Ég og tíkin í fyrstu gönguferð dagsins. Tíkareigandinn, María, er lasin svo það lendir á mér að fara með hvolpinn út.
Margt leitar á hugann við þessar kringumstæður. Ég er í mínum heimi tíkin í sínum. Líklega eru þetta fremur ólíkir heimar. Hvolpurinn hefur engar veiðiferðir að rifja upp og líklega löngu búinn að gleyma móður sinni og systkinahópnum. Þannig er hundalífið, segir hundakennarinn sem heimsóttur er einu sinni í viku.
Við mannfólkið þykjumst hafa fullkomnari heila en hundarnir. Höfum um margt að hugsa og rifja upp frá því liðna en hundurinn sé ófær um það.
En er það ekki innbyggður hroki að halda að við séum ein um það. Ekki treysti ég mér til að fullyrða að hundspottið hugsi ekki. Ég er næstum viss um að tíkin hugsar margt fallegt um mig. Og minni hennar er ekkert síðra, en sumra gáfumanna, sem ég er kunnugur.
En á þessum labbitúrum okkar er hún upptekin af því sem nefið nemur og eyrun heyra og augun sjá. Einhverstaðar las ég að þefskyn þessara hunda sé að minnsta kosti þúsund sinnum næmara en mannanna og heyrnin eitthvað álíka góð Þar er hefur hún gríðarlega mikið til brunns að bera framyfir mig. Þefskin mitt er ekkert og heyrnin í lakara lagi. En sjón hunda er, af dýrafræðingum, ekki talin góð. Þeir sjái ekki liti, bara svart og hvítt.
En hvernig vita þeir það?
Til gamans fylgir hér mynd af margnefndri tík. Er hún ekki falleg?
Þessa tík er áreiðanlega hægt að þjálfa til nota við rjúpnaveiði eins og Dýraverndarinn segir að Ásgeir Heiðar og Ólafur stundi og sé lögbrot.
Ekki vissi ég að það sé lögbannað að nota hunda við fuglaveiðar. Svo lengi lærir sem lifir. Ég hef alltaf haldið að þegar þjálfaður hundur er notaður við veiðina sé næstum útilokað að særður fugl týnist, sem er mjög gott. Hverjum sómakærum veiðimanni er það mikið kappsmál að særð bráð náist, svo þjáningu ljúki.
En ég er löngu hættur skotveiðum svo ekki verður af því að hvolpurinn verði þjálfaður til þeirra nota.
Nú eru að minnstakosti sex mánuðir til næstu veiðferðar. Nægur tími til að upphugsa og hnýta flugur í þeirra stað, sem töpuðust eða skemmdust á liðnu sumri.
Seint verður hætta á að fluguveiðimaður fari til veiða með of margar flugur.
Það er ákaflega gott fyrir sálarlífið að sitja við flugnagerð á vetrarkvöldum, og láta sig jafnframt dreyma um betri tíð með blóm í haga og fiska í vötnum.
Það er einmitt það,

Fyrsta vetrardag 2006.
G. H.
